Barnauppeldið var á vissan hátt til fyrirmyndar, að vísu voru til mjög fátæk heimili, sem hvorki gátu klætt börn sín né fætt svo vel væri, en börnin vou svo góð að ég kynntist aldrei á langri ævi betri börnum og unglingum en hér voru árin mín í Hafnarfirði.
Þannig þróaðist nú þetta, að ég varð skólastjóri en það get ég sagt þér, að fátæktin var mitt lang erfiðasta, viðkvæmasta og um leið jafnvel mitt mesta áhyggju og áhugaefni, þótt ef til vill sé einkennilegt að orða þetta svona. Mörg barnanna voru svöng og enn fleiri voru illa klædd í kuldum og úrkomu. Allmarga drengi vantaði gersamlega skjólföt. Ef drengir blotnuðu illa, gátu þeir ekki komið í skólann daginn eftir vegna fataleysis. Þegar börn vantaði í skólann og engin boð komu um ástæðuna, fór ég heim til þeirra. Ég gat jafnan lítið gert, en reyndi að hughreysta foreldrana og talaði svo við ráðamenn um úrbætur.
Hálmholtskot eða Hjálmholts-Vesturkot, sem í kirkjubókum var oftast nefnt Vesturkot og var allt sama jörðin, stóð 350 m norðvestur af bænum í Hjálmholti og var hjáleiga frá höfuðbólinu eins og nafnið segir til um, „bygð skamt frá heimatúninu fyrir manna minni,“ eins og segir í Jarðabók Árna Magnússonar frá 1709. Kvikfé bóndans það ár var þrjár kýr, tvær kvígur að fyrsta kálfi, tveir kálfar, 25 ær, 13 sauðir, 25 lömb og þrír hestar. „Kostir allir og ókostir sem á heimajörðunni.“ Halda áfram að lesa
Meðan afi minn, Bjarni Bjarnason, var skólastjóri í Hafnarfirði (1915-1929), keypti hann í félagi við Þórð Edilonsson, lækni, „fjárjörð í nágrenni Hafnarfjarðar, Strauminn“ (Matthías I. 1964. „Líf og starf í 75 ár: rætt við Bjarna á Laugarvatni“. Þjóðólfur, 5. desember). Þar rak hann í 12 ár (1918-1930) stórbú, fjár- og kúabú, samhliða skólastjórninni. „Mér þótti alltaf mest varið í fallegar hámjólka kýr og ég átti 14 kýr í Straumi. Það er svolítið sérkennilegt því þar er mjög léleg grasnyt. En til stuðnings því, að vit hafi verið í þessu starfi, vil ég segja þér frá því, að til mín kom Þorvaldur Jónsson bóndi í Hjarðarholti í Stafholtstungum. Hann er landskunnur bóndi vegna fyrirmyndar á mörgum sviðum landbúnaðar og hann sagði, að hann hefði aldrei séð 14 kýr í einu fjósi jafn glæsilegar. Margar voru þá nýbornar og allar mjólkandi. Þessu gat ég ekki gleymt“, sagði hann sjálfur um búreksturinn (Sama heimild).
Allir Íslendingar þekkja hið fallega hús í Straumi í Straumsvík, sem blasir við handan víkurinnar frá Álverinu, þegar ekin er Reykjanesbrautin. Húsið byggði afi, eftir teikningu Guðjóns Samúelssonar, eftir að íbúðarhús og hlaða á jörðinni brunnu til kaldra kola árið 1926. Húsið i Straumi hefur Guðjón því teiknað um sama leyti og hann teiknaði Héraðsskólann að Laugarvatni, fegursta húsið á Íslandi.
Hér fylgir grein Gísla Sigurðssonar um jörðina Straum úr Lesbók Mbl. árið 2000, og þar á eftir samtímafrétt úr Vísi um brunann í Straumi. Halda áfram að lesa
Hulda Björk (1948), Guðmundur Birkir (1948), Bjarni (1954), Þorbjörg (1955), Þorkell (1957), Hreinn (1959) og Gylfi (1961) eru börn Þorkels Bjarnasonar (1929-2006), hrossaræktarráðunautar BÍ, og Ragnheiðar Esterar Guðmundsdóttur (1927-2018).
Þorkell er sonur Bjarna (1889-1970) skólastjóra, bústjóra, hestamanns og alþingismanns á Laugarvatni, Bjarnasonar bónda á Búðarhóls-Austurhjáleigu (Hólavatni) og Búðarhóli í Austur-Landeyjum. Halda áfram að lesa
Systkinin Hulda Björk (f. 1948), Guðmundur Birkir (f. 1948), Bjarni (f. 1954), Þorbjörg (f. 1955), Þorkell (f. 1957), Hreinn (f. 1959) og Gylfi (f. 1961) eru börn Þorkels Bjarnasonar, hrossaræktarráðunautar BÍ, og Ragnheiðar Esterar Guðmundsdóttur (1927-2018). Um ætt hennar má fræðast í mörgum pistlum frá 2017 á gangleri.is, hún er af Jóelsætt, Pálsætt á Ströndum og Thorarensensætt, sem um allar hafa verið tekin saman gagnmerk rit og heimildir nægar. Halda áfram að lesa
Nú líður að kosningum til sveitarstjórna og framboðslistar víða um land eru farnir að birtast í fjölmiðlum. En eitt er það að berja saman framboðslista og annað að hafa erindi. Halda áfram að lesa